Татарский язык

Ана теле бер булыр. Белем байлыктан кыйммэт. Денъяда иц зур байлык - белем. Кечле кеше берне егар, белемле кеше мецне егар. Габдулла Тукай (1886-1913) Кызык гыйшык Тирлэп, эссе кендэ койнырга телэп, Бер кеше салкын су алды бер чилэк. 0ст-башын салган; вэлэкин шиклэнэ Су салырга тэнгэ, ченки чиркэнэ. Бер куя ж:иргэ чилэкне, бер тота; Нишлэсен мискин — суык су куркыта. Куп азаптан соцра гайрэткэ килеп, Суны ж:илкэ аркылы читкэ сибеп Куйды да, — син нечкэлэп бер баксана: — «0л дэ тэнгэ тимэде», — дип шатлана! Мин моны яздым, бу — гыйшкым миследер; Ченки гыйшкым нэкъ минем шул теследер. Мин сеям, хэтта ки гакълымнан шашам — Сейгэнемнэн шурэле тесле качам. Юлда курсэм, куз йомам, курмим имеш; Ут йотын янсам да, ялган кул куям. Мин сейгэнне белмэсен дип куркудан. Тугъры килсэм, суз сейлим салкын гына, Булса да кукрэк тулы ялкын гына. Бер хэбэр бар: ул хэзер киткэн бугай, ШэЬренэ куптэн барып ждткэн бугай. Кайда ул миннэн ждбэрмэк хат-сэлам?! — «Белми китте, куп шекер», дип шатланам. Белми ДИМ дэ, бэлки, «белгэндер» эле!