Татарский язык

Сарыкны кем ашаган (Мэсэл) Бер Аучыныц бер Сарыгы кырда калган, Эзлэп тэ тапмаганнар — уд югалган. Бер-ике кен утеп киткэч, безнец Аучы: «Буре ашаган сарыкны», - дин хэбэр алган. Мои ишеткэч, Аучы чиксез ачуланды, Ерткычларныц бу эшенэ кейде, янды. «Сарыкныц учен алмый калмамын», - дин Ж^анварларга шушылай дин хэбэр салды: «Кызганын тора идем узем сезне, Ачулансам - калдырмамын Ьнчберегезне. Сарыгымны кем ашаган булса - шуны Талэн кыйлам мица тотын бируегезне!» (Аучыны белэ урманда Ьэр жанвар) Бу хэбэрне ишеткэчтэн тан, калдылар. «Аучыны тизрэк риза итэек»,- дин, Кицэш ечен зур урынга жьшналдылар. Мэж^пестэ Телке - кятиб. Буре - рэис, Рэис суз башлан эйтте: «Бу нинди эш? Аучыныц Сарыгын кем ашады? - Танмаенча ушбу ждрдэ эйту тиеш. Шул эш ечен чакырдым мин монда сезне, Ачуланса Аучы кырыр Ьэммэбезне. Кем ашаса, шуны бирен котылаек, Тугърылыктан аермагыз узегезне...» Эувэл Буре «ашамадым» диде, танды. Телке дэ тугърылыгын сейлэн алды; Ьэммэ ерткыч узлэрене сафладылар, Бер як читтэ ерткыч тугел куян калды. Диде Буре: «Читтэ торын ялгыз узец.